جمع آوری ثروت دوستان را کم و دشمنان را در اعمالشان راسخ تر و زیادتر می کند.

ثروت دوستان حقیقی را دور و رفیقان ریاکار را جلب می کند.

پول صدها زشتی را پوشیده می دارد و ثروتمند حتی قادراست ابلیس را به کار وادارد ولی بدون پول حتی کسی هم به سخن شما گوش نمی دهد.

قدر آب تشنه داند و قدر پول را گرسنه بینوا.

ثروت از جمله چیزهایی است که زیاد آن اساس آسایش حقیقی را از انسان سلب می کند.

کثرت تغذیه صحت جسم را متزلزل می کند و ازدیاد ثروت سلامتی روح را فقر شخصیت را از بین می برد و ثروت آن را تعالی می بخشد.

مال نوکر خوب وارباب بدی است. 

وقتی که فقر از در وارد شود ایمان و عشق از پنجره می گریزند.

فقر راه سراشیب خطرناکی است که به گودال بدنامی منتهی می شود.

مال زنبوری است که اگر از نگهداری آن آگاه باشید عسلمیدهدوگرنه نیش می زندو پرواز می کند.

فقیر برای سیر کردن شکم خود در زحمت است وثروتمند در معالجه معده ناراحت.

تمول در داشتن خزائن و دفائن نیست دردانستن طرز استعمال آن است.

حیات و جهان هر دوشان بی وفاست

بقا را  طلب کن    که  آخر     بقاست

قدرتش در همه جا از همه کس بیشتر است

  در   دیاری که   هنر پیشه  به  مطرد   گویند

                خاک عالم به سر مردم   صاحب   هذر است

                 دست غیبی   مگر اصلاح   کند     جامعه را

                 ورنه   اصلاح  ز دست   بشر اکنون  بدر است

                 خود تو انصاف بده از چه نسوزد   تر و   خشک

                  کاتش فسق ز هر سو به جهان شعله ور است

                  فلک از چیست   ندانم که   بود سفله   پرست

                  چرخ   غدار چرا   حامی    هر بی پدر   است؟

                  حالیا چون که  حقیقت  نتوان   گفت   ((پیام))

                   لب فرو  بند  که بهرت   ضرر   اندر  ضرر است.